راه های دوست یابی

۲۲ اسفند ۹۴, ۰۸:۰۰

راه های دوست یابی


 هر كسی شایسته دوستی نیست و نام "دوست" زیبنده هر كسی نیست. با كسی باید دوست شد كه

1. ما را رشد دهد و افق های تازه ای فراروی ما بگشاید؛ كسی كه با تجربه و خرد و صداقتش مددكار ما باشد؛

2. از این رو باید دوستان را آزمود و در كار دوستی باید دست به گزینش زده و از میان افراد خوب، بهترین ها را برای دوستی برگزید.

3. معیارهای خوبی نیز، بسیار است، اما مهم ترین آنها عبارتند از :


رو راستی، تعهد، وفاداری، صداقت، خرد، دوراندیشی و بخشندگی.
 

4. اگر چه باید در گزینش دوستان و كسب اطمینان، از جهت پایبندی آنها به صفات یاد شده دقت كرد، اما این به معنای كنجكاوی در امور داخلی افراد و شناخت صفات پنهان آنها نیست. در این باره، باید با اعتدال رفتار كرده و جانب میانه روی را رها نكرد.

5.  هدف دوستی، رشد یافتن آدمی است؛ بنابراین یكی از وظایف دوستان، آن است كه ضعف های یكدیگر را برای خود، بیان كنند و بكوشند آنها را برطرف كنند. دوست واقعی، كسی نیست كه اشتباهات ما را ندیده بگیرد و همواره به ما لبخند بزند، بلكه كسی است كه خطای ما را گوشزد كند.
6.  ما نیز باید بیاموزیم كه اگر دوستی خطای ما را گوشزد كرد، آن را با روی گشاده بپذیریم و این هدیه صمیمانه را، دوستانه، آویزه گوش خود كنیم.

7. پیدا کردن دوست خوب و مناسب سخت ترین کار دنیاست و از آن هم سخت تر نگهداشتن دوستان خوب است. با دوستان خوب خود باید مدارا کنیم. گل های خوب، خارهای ریز و تیز هم دارند. تا رنج خار را به جان نخریم، از موهبت همنشینی با گل محروم می شویم.